กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480
"กริ๊ง ๆ ๆ..."
ทันทีที่เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น ห้องเรียนก็ราวกับรังแตนที่ถูกปล่อยออกมา นักเรียนพากันส่งเสียงอื้ออึงกรูออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าหากอยู่ในห้องเรียนต่ออีกสักนาที การบ้านจะเพิ่มขึ้นมาอีกสองเล่มอย่างไรอย่างนั้น
เซวียนเซวียนไม่รีบร้อน เธอหยิบกระจกบานเล็กที่สอดแทรกอยู่ในหนังสือออกมาจัดหน้าม้าของตัวเอง ซึ่งยาวจนเกือบปิดใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็หยิบหวีเล็ก ๆ ออกจากลิ้นชักมาหวีผมอย่างประณีต รอจนกระทั่งมีคนมาหยุดอยู่ข้างหน้าต่าง เธอจึงจับปลายแขนเสื้อเครื่องแบบนักเรียนตัวยาวไว้ในมือ แล้วค่อย ๆ เดินออกไปอย่างเชื่องช้าและสุภาพเรียบร้อย
พลางพูดกับเด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงประตูว่า
"โอ๊ย ใส่ชุดนักเรียนแล้วร้อนจังเลย!"