กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมื่อเห็นว่าอาหารสดสำหรับวันนี้ถูกส่งมาถึงแล้ว คนงานที่มาช่วยทำงานก็ทยอยกันเข้ามา แม่ของต้าเฉิงจึงรีบเรียกลูกชายคนเล็กไว้ทันที
"เสี่ยวไห่ มานี่หน่อย แม่มีเรื่องจะคุยด้วย"
พ่อของต้าเฉิงเงยหน้าขึ้นมอง แต่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ส่วนเจินจูก็ได้แต่ถอนหายใจ
เสี่ยวไห่เป็นเด็กว่าง่าย เขาเดินตามแม่เข้าไปในห้องอย่างไม่อิดออด ทันทีที่เข้าไปก็ได้รับคำถามหนึ่ง
"เสี่ยวไห่ แม่ได้ยินมาว่าตอนนี้พี่สาวของลูกเป็นยังไงบ้างนะ เห็นว่าตอนนี้ดูได้จากเว็บบอร์ดอะไรสักอย่างใช่ไหม? ลูกพาแม่ไปดูหน่อยสิ!"
เสี่ยวไห่นึกถึงคำกำชับของพ่อเมื่อเช้า
พูดแต่เรื่องดี ๆ ก็พอ
จากนั้นก็นึกถึงคำพูดที่พี่สะใภ้บอกเขาในภายหลัง "ปิดบังไม่ได้หรอก ถ้าแม่ถามลูกก็บอกไปตามตรง เล่าทุกอย่างให้หมด"