เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450
การพักอาศัยอยู่บ้านป้าใหญ่ตลอดไปก็ไม่ใช่แผนระยะยาวที่ดีนัก พอถึงวันที่สองของเทศกาลตรุษจีน ติงเวยกับเซี่ยเหยียนจึงวางแผนจะกลับเมืองหลวง
ป้าใหญ่ถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้รั้งพวกเขาไว้
"ได้สิ ถ้าพวกเธอมีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว ฉันก็ไม่รั้งให้อยู่ที่นี่หรอก อยู่บ้านตัวเองย่อมสบายกว่าแน่นอน"
ป้าใหญ่คิดว่าเวยเวยมีบ้านตั้งหลายหลัง อย่างไรก็ต้องมีที่พักอยู่แล้ว จึงเข้าใจไปเช่นนั้น
แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ต่างกันมากนัก ติงเวยสามารถไปพักที่บ้านของไป๋ซานซานได้อยู่แล้ว
……
ขณะเดียวกัน ป้าใหญ่ยังคงกำชับไม่หยุด
"เวยเวย อย่าเพิ่งรีบร้อนไปบ้านเสี่ยวเซี่ยนะ รออีกสักสองสามวันให้ฉัน ลุงเขยของเธอ แล้วก็ไห่เทาจัดการเรื่องทางนี้ให้เรียบร้อยก่อน พวกเราจะไปเมืองหลวงกัน"
"ถึงตอนนั้นฉันจะเลี้ยงข้าวพ่อแม่ของเสี่ยวเซี่ยสักมื้อ ให้ป้าได้ช่วยดูให้เธอหน่อย"