เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420
ทุกวันนี้ นอกจากทำงานและเรียนหนังสือแล้ว ความเพลิดเพลินอย่างหนึ่งที่เฉินซืออวี่ชอบทำมากที่สุดก็คือการเข้าไปอ่านช่องแสดงความคิดเห็นผลงานของลวี่ลี่
ที่นี่รวบรวมคนมีความสามารถจากทั่วทุกสารทิศเอาไว้ ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ค่อยแสดงฝีมือให้เห็น จึงยังถือว่าเป็นพื้นที่ธรรมดา ๆ แห่งหนึ่ง
แต่หลังจากรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมตกเป็นของ 《ประวัติย่อของกาลเวลา》 ความสามารถของทุกคนก็ราวกับถูกกระตุ้นขึ้นมาพร้อมกัน
ในช่องแสดงความคิดเห็นมีคนปล่อยมุกเด็ด ๆ ออกมาให้เห็นทุกวัน บรรยากาศครึกครื้นจนบอกไม่ถูก
เฉินซืออวี่ดื่มด่ำอยู่กับมัน ราวกับความอัดอั้นที่เคยกล้ำกลืนไว้เงียบ ๆ ตอนเรียนอยู่กับลวี่ลี่เมื่อภาคเรียนที่แล้วและภาคเรียนก่อนหน้านั้น ได้รับการระบายออกมาเสียที
ทุกอณูในร่างกายของเธอล้วนแผ่กลิ่นอายแห่งความสุขออกมา
ช่วงนี้ถึงขั้นไม่ค่อยอยากเสียเวลาคุยกับพี่เสี่ยวตู้เท่าไรแล้ว
แฟนหนุ่มจะสำคัญอะไรนักหนา?
อย่างไรเสียก็เป็นแฟนของตัวเองไปแล้ว เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ย่อมต้องเป็นการเฝ้าดูคนที่ตัวเองเกลียดทำเรื่องโง่ ๆ จนพังไม่เป็นท่า!