เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417
ลวี่เฉิงไม่ค่อยเห็นด้วยนัก
"ซาลาเปาของเธอลูกใหญ่ขนาดนั้น แถมยังเอาไปแช่แข็งอีก พอเอากลับไปนึ่งใหม่ไม่เละหมดหรือ? ถ้านึ่งไม่เละก็กลัวว่าจะนึ่งไม่สุกทั่วถึง... อย่าให้คนกินแล้วเกิดปัญหาขึ้นมาก็แล้วกัน"
ลูกค้าคนนั้นไม่สนหรอกว่าเป็นปัญหาจากซาลาเปาหรือเปล่า ในเมื่อเขาตั้งใจจะหาเรื่อง นี่ไม่เท่ากับทำให้ชื่อเสียงร้านเสียหายหรือ?
เจินจูยังไม่ค่อยยอมแพ้
"งั้นฉันก็ทำลูกเล็ก ๆ สิ"
"เดี๋ยวนี้สาว ๆ ชอบกินทีละคำเล็ก ๆ กันทั้งนั้น ฉันก็ทำซาลาเปาลูกจิ๋ว หรือจะทำหมั่นโถวลูกเล็กด้วยก็ได้"
"แล้วก็เกี๊ยวซ่าทอดกับเกี๊ยวแผ่นกรอบที่เราทำขายช่วงก่อน ไม่ใช่ว่าเอามาทำแบบแช่แข็งได้เหมือนกันหรือ?"
ลวี่เฉิงลังเล "เรื่องนี้... น่าจะได้นะ?"
ถ้าเป็นเรื่องตกแต่งบ้าน เขาสามารถพูดได้เป็นหมื่นประโยค