เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414
เมื่ออ่านมาถึงบทนี้ ติงเวยก็อดสงสัยจริง ๆ ไม่ได้ว่าเว็บไซต์ของตัวเองจะไปรอดหรือเปล่า
เมื่อคนเราไม่ได้ขาดแคลนเงินทองมากนักแล้ว สิ่งที่ต้องการก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นชื่อเสียงและการยอมรับในด้านจิตใจแทน
อย่างเช่นตอนแรกที่เธอยังขาดเงิน นิยายประธานจอมเผด็จการของเสี่ยวไป๋เหลียนนั้น ต่อให้จะน้ำเน่าแค่ไหน ก็ยังสามารถกลายเป็นความทรงจำของยุคสมัยได้จริง ๆ
ส่วนมุมมองต่อชีวิตและความรักก็ไม่ได้ถูกต้องสักเท่าไร
แต่มีข้อหนึ่งที่เธอทำได้ดี นั่นคือถ้าจะเขียนเรื่องความรักก็เขียนเรื่องความรัก ถ้าจะพึ่งพาผู้ชายก็เขียนไปตรง ๆ ติงเวยไม่เคยปิดบังเรื่องพวกนี้อย่างเปิดเผย
เพราะฉะนั้น ตอนนี้เธอจึงยิ่งไม่ชอบแนวคิดของลวี่ลี่ที่พอเกิดเรื่องสำคัญขึ้นมาเป็นต้องหยิบเรื่องความมุ่งมั่นพยายามมาสร้างภาพให้ตัวเองดูดีอยู่เสมอ
แน่นอนว่าเธอต้องยอมรับด้วยว่า เมื่อไม่ชอบใครสักคนขึ้นมาแล้ว ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาไปหมด
อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นภูมิปัญญาของมนุษย์ปุถุชนอยู่แล้วนี่นา
……