เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358
ไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องราวสุดยอดสะเทือนฟ้าสะเทือนดินที่ผู้ช่วยสอนเสี่ยวหลี่ตั้งใจจะเขียนนั้นเป็นอย่างไร แค่รูปแบบความคิดของเขา เหล่าหวางก็แทบจะตามไม่ทันแล้ว
"โอ๊ย!"
เขาโบกมือไล่ชายหนุ่มผู้ซื่อสัตย์และไร้เดียงสาคนนี้ "ความคิดของเธอล้ำยุคเกินไปหน่อยแล้ว ฉันอายุมากขนาดนี้ จะรับไหวได้ยังไง อย่าทำฉันตกใจจนเป็นอะไรไปเลย... ไม่ได้ ๆ เธอกลับไปปรึกษาแฟนสาวก่อนดีกว่า"
ในหัวของคนหนุ่มคนนี้คิดอะไรอยู่กันแน่ วัฒนธรรมจีนที่สืบทอดมายาวนานถึงห้าพันปียังเขียนไม่พออีกหรือ ถึงได้เจาะจงหยิบเรื่องน่าสะพรึงกลัวแบบนี้มาเขียน
ผู้ช่วยสอนเสี่ยวหลี่รีบอธิบาย
"ศาสตราจารย์หวาง ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากปรึกษาแฟนสาวนะครับ แต่คุณก็รู้ ผมแค่มีนิสัยเสียอย่างหนึ่งที่ผู้ชายทั่วโลกชอบเป็นกัน..."
เมื่อเห็นเหล่าหวางเบิกตากว้าง เขาก็รีบพูดต่อทันที
"นั่นก็คือชอบคุยโวครับ"
ผู้ช่วยสอนเสี่ยวหลี่พูดอย่างกระดากอาย "ผมคุยโวกับเธอไปแล้ว บอกว่าผมคิดพล็อตเรื่องดี ๆ ได้เรื่องหนึ่ง ถ้ากลับไปปรึกษาเธออีก... แบบนั้นก็เท่ากับเปิดโปงชัด ๆ ว่าเรื่องนี้ผมเพิ่งมีความคิดขึ้นมาเองไม่ใช่หรือครับ!"