เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355
ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน โรงพยาบาลก็ไม่เคยขาดคนไข้
ฟ้ายังไม่ทันสว่างดีในช่วงเช้าตรู่ ไป๋ซิ่วจวนก็เบียดตัวเข้าไปต่อแถวอยู่ในแผนกสูตินรีเวชแล้ว
ในยุคสมัยนี้ คนที่มาโรงพยาบาลอาจยังไม่มากเท่าในยุคหลัง แต่ถึงอย่างไรก็ต้องต่อคิวและรออยู่ดี
อีกทั้งช่วงเช้าไป๋ซิ่วจวนยังต้องไปทำงานด้วย เมื่อวานถูกป้าหลี่เหน็บแนมเสียขนาดนั้น วันนี้เธอยิ่งไม่กล้าหยุดงานตามใจชอบให้คนอื่นสงสัยและเอาไปนินทาอีก
แต่หน่วยงานของเธอไม่ได้เข้มงวดมากนัก ขอแค่ไปถึงที่ทำงานก่อนเก้าโมงก็พอ ยังพอมีเวลาอยู่
เธอมองคนสองสามคนที่ต่อแถวอยู่ข้างหน้า คราวนี้ถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ตื่นเช้ามาไม่เสียเปล่าจริง ๆ
เป็นอย่างที่คิด พอถึงแปดโมง แพทย์เริ่มตรวจคนไข้ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ถึงคิวเธอแล้ว
"มีปัญหาอะไรหรือคะ?"