เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353
……
พวกเขาถ่ายรูปกันจนดึกดื่น แต่ติงเวยกลับขอตัวลากลับตั้งแต่สามทุ่มแล้ว
เพราะภาพตัวอย่างทั้งหมดก็ชมจนครบ ทั้งยังได้เห็นขั้นตอนการแต่งหน้าและการถ่ายทำอย่างละเอียดแล้ว หากยังไม่กลับก็คงดึกเกินไปจริง ๆ
วันนี้เธอยังไม่ได้เขียนงานแม้แต่ตัวอักษรเดียว กลับไปจึงต้องเร่งเขียนชดเชยอีกสักหน่อย
เริ่มเขียนตั้งแต่สี่ทุ่มไปจนถึงเที่ยงคืนครึ่ง อย่างน้อยก็ต้องปั่นให้ได้สักหนึ่งถึงสองหมื่นตัวอักษรแหละ การเขียนนิยายเป็นเรื่องที่หากหยุดลงตอนหนึ่งก็สบายไปชั่วคราว เพราะฉะนั้นอย่าได้เริ่มต้นเชียว
เมื่อกลับถึงบ้าน เฉินซืออวี่ยังคงถือสมุดจดเขียนโน่นวาดนี่อย่างกระตือรือร้น ส่วนไป๋ซานซานกำลังนอนคว่ำอยู่บนเสื่อโยคะ ส่งเสียงฮึดฮัดขณะพยายามทำท่าออกกำลังกายที่ยากลำบาก ท่านี้ได้ยินมาว่าเป็นชุดท่าที่โค้ชฝึกบุคลิกภาพของบริษัทเพิ่งจัดให้เธอ
"เวยเวย กลับมาแล้วเหรอ"
เฉินซืออวี่ตักแตงโมขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลางทักทายเธอ
โรงแรมใหญ่ส่งแตงโมมาให้สะดวกจริง ๆ แตงโมผ่าครึ่งมาสามลูก เปลือกบาง ไม่มีเมล็ด เนื้อแดงหวานฉ่ำ...ชื่นใจเหลือเกิน