เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345
ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง พนักงานหนุ่มนายหน้าคนนี้ดูผอมลงไปอีกอย่างเห็นได้ชัด
ก็ช่วยไม่ได้ งานนี้หนักหนาสาหัสจริง ๆ เจ้านายเร่งงานจนคนผอมลงได้เลย
หากย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อน หรือก็คือเดือนพฤษภาคม ตอนนั้นเขาปล่อยเช่าอาคารสำนักงานให้ติงเวยได้สำเร็จ ทำให้เงินเดือนรวมกับโบนัสของเดือนนั้นทะลุสามหมื่นหยวน นับว่าได้มองเห็นความหวังในการตั้งหลักปักฐานในเมืองหลวงขึ้นมาบ้างแล้ว
เพราะอย่างนั้น เขาจึงกินดีอยู่ดี ดื่มเบียร์วันละขวดทุกมื้อ ใช้ชีวิตสุขสบายสุด ๆ ผ่านไปไม่ถึงครึ่งเดือน เอวกางเกงก็หลวมลงไปตั้งสองนิ้ว
แต่ที่เรียกว่าความหวัง ก็เพราะมันเป็นสิ่งที่เลือนรางและไม่แน่นอนอยู่เสมอ
ใช่ว่าจะมีลูกค้ารายใหญ่เข้ามาทุกวันเสียเมื่อไร!
ตรงกันข้าม เพราะผลงานในเดือนพฤษภาคมของเขาโดดเด่นเกินหน้าเกินตา เจ้านายจึงยิ่งให้ความสำคัญกับเขามากขึ้น
พอได้รับการยกย่องให้เป็นพนักงานดีเด่นด้านยอดขาย ภารกิจที่เจ้านายมอบหมายให้ในเดือนมิถุนายนก็ยิ่งหนักหนาสาหัสกว่าเดิม
พนักงานหนุ่มนายหน้าทุ่มเททำงานจนแทบถวายชีวิต วิ่งเต้นอ้อนวอนสารพัด ขอเพียงลูกค้ายอมมาดูบ้าน ต่อให้เลือกมากหรือรับมือยากแค่ไหน เขาก็ต้องคอยเอาอกเอาใจราวกับกำลังปรนนิบัติเจ้านายใหญ่ ประกอบกับโชคดีจากก่อนหน้านี้อาจยังไม่หมดไปเสียทีเดียว ในที่สุดเขาก็สามารถทำยอดได้ครบตามเป้าหมายแบบเฉียดฉิว รักษาเงินเดือนพื้นฐานที่กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายเอาไว้ได้