เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336
ยามนี้ป้าใหญ่ใจกว้างตัวอ้วนท้วนสมบูรณ์ ประกอบกับทั้งงานการและชีวิตส่วนตัวล้วนประสบความสำเร็จทั้งคู่ เวลาเดินเหินจึงแผ่รัศมีพลังความน่าเกรงขามออกมาอย่างโดดเด่นเป็นพิเศษ
ยิ่งใหญ่เกรียงไกรยิ่งกว่าพี่สาวคนโตในความทรงจำของติงไห่หยางเสียอีก
"ฉันบอกแกไว้นะ สาดน้ำใส่แกก็เพราะเห็นแก่หน้าแกแล้ว"
"ไม่ยอมรับหรือไง? ได้สิ งั้นพวกเราก็มาเคลียร์บัญชีกันให้ชัดเจนหน่อย"
เธอนับนิ้วมือขึ้นทีละนิ้ว "ตอนนี้ไห่เทาเองก็โตเป็นหนุ่มแล้ว ฉันต้องเตรียมจัดแจงเรื่องอนาคตให้เขาเสียหน่อย เรื่องซื้อบ้านซื้อรถพวกนี้ เงินมันไม่พอใช้หรอกนะ!"
"ฉันจำได้ว่าตั้งหลายปีมานี้ ไห่หยาง แกเอาเงินจากมือฉันไปไม่น้อยเลยสินะ คำนวณดูแล้วต่ำๆ ก็ต้องมีสักห้าหมื่นถึงหกหมื่นหยวนได้"
"ในเมื่อตอนนี้แกไม่ต้องเสียเงินค่าครองชีพค่าเล่าเรียนให้ลูกสาวแล้ว สองสามีภรรยาใช้จ่ายกินอยู่ทำงานในที่ทำงานไม่มีความกดดันอะไรเลยสักนิด งั้นก็เอาเงินมาคืนได้แล้วล่ะสิ จะคืนเมื่อไหร่ ให้คำตอบที่แน่นอนมาซะ"
คราวนี้ทำเอาติงไห่หยางและไป๋ซิ่วจวนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกไปเลยทีเดียว
ในฐานะลูกชายผู้สืบสกุลของครอบครัว ติงไห่หยางเติบโตมาพร้อมกับการเสพสุขคุ้นชินกับสิทธิพิเศษมาตั้งแต่เด็กๆ