เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319
โอ๊ย... นี่...
ติงลี่ผิงเริ่มรู้สึกกระดากอายขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้มือที่ยื่นออกไปกลับหดกลับมา ในปากยังหัวเราะพลางพูดว่า "โอ๊ย แบบนี้จะดีได้อย่างไรกันคะ!"
ช่างเป็นการปฏิเสธตามมารยาททางธุรกิจที่ยืดเยื้อเสียจริง!
อารมณ์ขุ่นมัวที่เฉินเทียนไห่มีมาก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมด เขาเป็นฝ่ายหยิบเงินใส่ฝ่ามือติงลี่ผิงด้วยตัวเอง ก่อนจะกล่าวอย่างจริงใจว่า
"พี่ติง ครั้งนี้คุณช่วยผมไว้มากจริง ๆ เงินนี้คุณสมควรได้รับแล้วครับ"
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวต่อด้วยสีหน้าเบิกบาน "ที่จริงผมรู้สึกว่าคุณมีแววด้านการแสดงมากนะครับ ตอนนี้กองถ่ายกำลังต้องการนักแสดงแบบคุณอยู่พอดี!"
"ถ้าคุณสนใจ ลองติดต่อผู้จัดการส่วนตัวของผมดูก็ได้ครับ ไว้คราวหน้าผมจะจัดบทให้คุณสักสองบท ลองสัมผัสประสบการณ์ดู..."
ขณะเดียวกัน นี่ก็เป็นการป้องกันไม่ให้พี่ติงนำประสบการณ์ครั้งนี้ไปใช้ก่อเรื่องอะไรขึ้นมาในภายหลังด้วย
หา?