เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314
เฉินเทียนไห่เดินโซเซจนต้องพิงตัวผู้ช่วยไว้
พื้นฐานร่างกายของเขาถือว่าแข็งแรงไม่น้อย หลังจากกินยาแล้วนอนหลับไปหนึ่งตื่น อาการก็ทุเลาลงมาก
แต่ถึงอย่างไรอาการป่วยครั้งนี้ก็เกิดจากการจงใจทำให้ตัวเองป่วย แม้จะมีอาการรุนแรงและมาอย่างรวดเร็ว แต่การนอนหลับเพียงไม่กี่ชั่วโมงสั้น ๆ ก็ไม่อาจชดเชยอะไรได้เลย
ตอนอยู่ในโรงพยาบาลเขายังรู้สึกพอไหว แต่พอออกจากโรงพยาบาล นั่งรถไปสนามบิน อาการคลื่นไส้เหมือนจะอาเจียนก็ถาโถมเข้ามา ทั้งยังมึนงงไปหมด สภาพย่ำแย่จนแทบดูไม่ได้
คนที่เดินทางมาด้วยยังมีช่างแต่งหน้าอีกคน ซึ่งผู้จัดการส่วนตัวกำชับให้ตามมาด้วยเป็นพิเศษ ดูท่าสภาพจิตใจและสีหน้าของเขาคงย่ำแย่เกินไป พอไปถึงที่นั่นจึงต้องใช้เครื่องสำอางช่วยกลบเกลื่อน
……
ภายในสนามบินมีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา แต่ละคนแต่งกายแตกต่างกัน สภาพของเขาจึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากใครเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม เพราะผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี รูปร่างสูงใหญ่ของเขาจึงโดดเด่นอยู่แล้ว แม้ไม่ต้องทำอะไร ก็กลายเป็นจุดสะดุดตาของฝูงชนโดยไม่รู้ตัว มีคนไม่น้อยแอบมองเขาอยู่เงียบ ๆ
พวกเขากำลังดำเนินการตรวจตั๋วขึ้นเครื่อง แต่ผู้ช่วยคนเดิมอย่างไจ๋ซินเหรินเป็นผู้หญิง ในเวลาสำคัญเช่นนี้ ชายหญิงอยู่ด้วยกันย่อมไม่เหมาะ หากปล่อยให้นักข่าวถ่ายภาพได้อีกก็เท่ากับราดน้ำมันลงกองไฟ ดังนั้นจึงทำได้เพียงโทรศัพท์เรียกผู้ช่วยอีกคนที่กำลังหยุดพักให้กลับมา