กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302
ติงเวยจัดการเรื่องสำคัญที่ค้างคาใจได้สำเร็จ ตอนนี้จึงเดินลงบันไดมาด้วยฝีเท้าที่เบาสบาย
ลวี่เฉิงเดินอยู่ข้างเธอ คราวนี้เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองหวางชิงเหอที่เดินนำอยู่ด้านหน้าสุดด้วยท่วงท่าสง่างาม แล้วเอ่ยเสียงเบา
"ติงเวย เธอหาแฟนได้ไม่เลวเลยนะ"
หวางชิงเหอที่เดินอยู่ข้างหน้าพอได้ยินประโยคนี้ก็อดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ แผ่นหลังพลันยืดตรงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
ติงเวย "..."
เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้
เมื่อนึกถึงเซี่ยซิ่วเอ๋อร์ที่ถูกลืมไว้เบื้องหลังเพราะการเรียนอันแสนยุ่งวุ่นวาย ตอนนี้เธอก็อดรู้สึกเห็นใจอีกฝ่ายขึ้นมาไม่ได้
แต่ไม่ได้รู้สึกผิดแต่อย่างใด
ฮึ คนทำงานเขียนหนังสือ ทุกสิ่งล้วนเป็นวัตถุดิบสำหรับสร้างสรรค์ผลงาน แค่แฟนหนุ่มคนหนึ่งเท่านั้นเอง...