เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
เวลา 22.00 น. ละครโทรทัศน์สองตอนจบลงตรงตามกำหนด
แถมยังมีการยืดเวลาออกไปอีกไม่น้อย
บรรดาผู้ชมต่างพากันบ่นด่าด้วยความหงุดหงิด บ้างก็ตบต้นขาอย่างเจ็บใจ พลางถอนหายใจให้กับสถานีโทรทัศน์ที่ทำตัวไม่น่าดูเอาเสียเลย โฆษณาที่แทรกเข้ามามีแต่จะเพิ่มมากขึ้นทุกที
ส่วนละครจริง ๆ กลับถูกตัดจนแทบไม่เหลือ ราวกับกำลังแจกจ่ายเสบียงในยามขาดแคลน ประหยัดได้สักนิดก็ยังดี
ให้ตายเถอะ เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีโฆษณาไปเลยไม่ดีกว่าหรือ
ทว่าพนักงานของสถานีโทรทัศน์จวี๋จื่อกลับมีท่าทีสงบนิ่งเป็นอย่างมาก
เฮ้อ คนทำงานสถานีโทรทัศน์ ใครบ้างไม่เคยถูกผู้ชมด่า?
เวลานี้พวกเขายังไม่ได้เลิกงาน ต่างพากันจ้องหน้าจอขนาดใหญ่ที่แสดงผลล่าช้าอยู่ตรงหน้า ภายในใจได้แต่กัดฟันภาวนาไม่หยุดหย่อน
"ทะลุสามให้ได้! ต้องทะลุสามให้ได้นะ!"