เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284
รอแล้วรอเล่า ในที่สุดวันหยุดก็เวียนมาถึงอีกครั้ง
วันหยุดเทศกาลแรงงานวันที่หนึ่งพฤษภาคมยาวเจ็ดวัน แม้ว่าจะเริ่มหยุดอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ แต่นักศึกษาทุกคนต่างวางแผนกันเรียบร้อยแล้วว่าจะไปเที่ยวที่ไหน
เมืองหลวงมีสถานที่ท่องเที่ยวให้เที่ยวชมมากมายทีเดียว
นักศึกษาแต่ละคนมาจากทั่วทุกสารทิศ พอถึงวันหยุดยาวก็ต้องกลับบ้าน จึงไม่มีเวลามาเที่ยวเล่นอยู่ที่นี่นานนัก วันหยุดสามวัน ห้าวัน หรือเจ็ดวันแบบนี้จึงเหมาะกับพวกเขาที่สุด
กลับบ้านก็หนึ่งคือซื้อตั๋วรถยาก อีกอย่างเวลาก็ไม่เพียงพอพอดี ช่วงนี้จึงเป็นโอกาสเหมาะที่จะออกไปเที่ยวอย่างเปิดเผยโดยไม่ต้องกังวลอะไร
คนที่มีฐานะหน่อยก็ขอเงินค่าขนมจากทางบ้านเพิ่ม ส่วนคนที่ไม่มีเงินก็เริ่มประหยัดอดออมกันตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
แม้แต่โจวเสวี่ยเหมยที่อยู่ห้องข้าง ๆ หลังจากชั่งใจอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็ตัดสินใจเลิกรากันอย่างเด็ดขาด พอได้คิดทบทวนจนเข้าใจทุกอย่างแล้ว เธอก็กลับมาคืนดีกับสวี่เฉียวอีกครั้ง
คราวนี้พอมีวันหยุดยาวเจ็ดวันในเทศกาล เธอจึงตัดสินใจไปเที่ยวชมสถานที่ต่าง ๆ เป็นเพื่อนอีกฝ่ายด้วย หากแค่ไปเที่ยวโดยไม่ซื้ออะไรเลย บัตรนักศึกษาก็ช่วยลดราคาค่าเข้าชมได้ครึ่งหนึ่ง เงินที่หามาได้จากการทำงานพิเศษของตัวเองยังพอจ่ายไหว
ยิ่งไปกว่านั้น หากเที่ยวอยู่แค่ในเมืองหลวง ช่วงวันหยุดก็ยังสามารถพักที่มหาวิทยาลัยได้อีกด้วย...เมื่อเป็นแบบนี้ ค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวก็ลดลงแล้วลดลงอีก ถึงขั้นยังเหลือเงินสำรองไว้อีกไม่น้อย