เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273
อวี้ผิงกลับมาถึงหอพักในสภาพที่ยังคงสะลึมสะลือ
ในหอพักไม่มีใครพูดคุยกับเธอเลยสักคน เพราะทุกคนต่างก็รู้ดีว่าเธอเป็นเด็กสาวผู้รักความเย่อหยิ่งฟุ้งเฟ้อ ช่วงที่คบหากับแฟนหนุ่มก่อนหน้านี้ก็เพียงแค่หวังเงินทองของอีกฝ่ายเท่านั้นเอง
ในช่วงเวลานั้น ข้างกายเธอมักจะมีข้าวของเครื่องใช้ราคาแพงอยู่เสมอ
เธอหน้าตาสะสวย ในชีวิตประจำวันนอกจากจะได้รับเงินช่วยเหลือสำหรับคนยากจนแล้ว เธอยังคงทำงานพิเศษไม่หยุดหย่อน ยิ่งขับเน้นให้พวกเธอคนอื่น ๆ ดูราวกับคนเนื้อตัวมอมแมม แถมยังไม่ค่อยมีเงินใช้สอยเสียด้วยซ้ำ
บรรดาเพื่อนผู้หญิงต่างพากันอิจฉาริษยาและขัดหูขัดตา ยามนี้เมื่อเห็นเธอถูกทอดทิ้ง ต่อให้เวลาจะผ่านพ้นไปเกือบครึ่งปีแล้วก็ตาม แต่พวกเธอก็ยังคงรู้สึกสะใจเป็นอย่างมากอยู่ดี
ขณะเดียวกัน ก็ยังมีเพื่อนผู้หญิงอีกส่วนหนึ่งที่รู้สึกว่าโจวเจิ้นหงคนนี้อันที่จริงแล้วก็ไม่ได้แย่เลยสักนิด มุมมองความคิดค่อนข้างถูกต้อง พอได้มองเห็นธาตุแท้ที่แท้จริงของแฟนสาวตัวเองก็ลงมือจัดการตัดสัมพันธ์ทันที
ด้วยเหตุนี้ ในชั้นเรียนจึงยังมีเพื่อนผู้หญิงอีกหลายคนที่แอบหลงรักเขาอยู่
...
เดิมทีอวี้ผิงนอนไม่หลับตลอดทั้งคืนเพราะความดูถูกเหยียดหยามเหล่านี้ นิยายหกแสนคำของเธอจึงถูกเขียนขึ้นมาภายใต้สถานการณ์เช่นนี้นี่เอง