กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250
……
"เธอรังเกียจฉันใช่ไหมล่ะ?" เธอเอ่ยถามด้วยความรู้สึกที่ไม่ยอมจำนน
"ใช่แล้วล่ะ" ติงเวยตอบกลับ
ลวี่ลี่แค่นหัวเราะออกมา "เห็นไหม ในที่สุดเธอก็ยอมรับแล้วสินะ ว่าเธอรังเกียจฉันจริง ๆ"
ติงเวยพับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง ในตอนนี้เธอนั่งอยู่บนเตียงแล้วมองอีกฝ่าย
ด้วยตำแหน่งที่อยู่สูงกว่า ส่งผลให้เกิดแรงกดดันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
สีหน้าท่าทางของเธอก็แสดงความดูแคลนออกมาอย่างชัดเจนจริง ๆ: