กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
เจินจูถอนหายใจเบา ๆ
"อาท่านนั้นตกแต่งบ้านปีหนึ่งก็หาเงินได้ไม่น้อยนะ เธอว่าถ้าตอนนั้นเธอตั้งใจไปเรียนวิชาประปาหรือปูพื้นอะไรพวกนั้น ป่านนี้ก็ถือว่ามีฝีมือติดตัวแล้วเหมือนกัน"
เธอเพียงพูดไปเรื่อยเปื่อย แต่ลวี่เฉิงไม่รู้ว่าไปนึกถึงอะไรเข้า กลับก้มหน้าครุ่นคิดขึ้นมาเงียบ ๆ
……
และการสนทนาง่าย ๆ นี้ กลับสร้างคลื่นลมลูกใหญ่ในใจของลวี่ลี่ขึ้นมาจริง ๆ
——เจินจูสมกับที่ไม่ถูกชะตากับเธอเสียจริง รู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้น้องสามีคนนี้หงุดหงิด
ในเวลานี้ ในใจของลวี่ลี่ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่จริง ๆ
บ้านพวกเขายังบอกว่ามีหนี้สินอยู่ไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมพี่ชายถึงมีเงินไปซื้อบ้านที่เมืองหลวงได้ล่ะ?
จะเป็นไปได้ยังไงกัน?!