เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197
นายทุนเฉินซืออวี่ในท้ายที่สุดก็ใช้ราคาหกสิบหยวน คว้าตัวแรงงานราคาถูกสามคนที่ยังไม่ต้องเลี้ยงข้าวและที่พักมาได้
เจี่ยงอีฟานตั้งความคาดหวังเรื่องค่าตัวของตัวเองไว้ประมาณหกสิบ คำพูดที่ว่าให้เท่าไหร่ก็ได้เป็นเพียงมารยาทเท่านั้น ทว่าคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเมื่อเขารวมกับเจิ้งหมิงเหอและอู๋เจียเหว่ยแล้ว กลับช่วยกันรวมค่าตัวออกมาได้แค่หกสิบหยวนถ้วน
ตอนแรกเขาชักไม่อยากจะตกลงเสียแล้ว
ทว่าเจิ้งหมิงเหอและอู๋เจียเหว่ยไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน ทั้งคู่รู้สึกสนใจทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับร้านค้าออนไลน์เป็นอย่างมาก ตอนนี้จึงตบหน้าอกรับคำด้วยความโอ้อวดว่าต่อให้ไม่เอาเงินเดือนก็ยินดีช่วย
เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินซืออวี่สดใสขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดเจี่ยงอีฟานก็รีบเอ่ยปากรับคำทันทีเพื่อกอบกู้เงินเดือนที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายของพวกเขาเอาไว้
เจิ้งหมิงเหอยังคงมีเหตุผลร้อยแปดมาอ้าง
"เรือน้อยเอ้ย ฉันรู้ว่านายบ่นว่าค่าแรงน้อย แต่พอนึกดูให้ดีแล้ว ตอนนี้พวกเรามีวิชาปฏิบัติเยอะแยะขนาดนั้น เวลาว่างระหว่างวันก็มีโคตรเยอะ แค่ไม่มีช่วงเวลาติดกันยาวๆ เท่านั้นเอง เวลาแค่นี้ถ้านายเอาแต่อู้มันก็เสียเปล่า การได้คุยเล่นกับลูกค้า นายไม่รู้สึกว่ามันน่าสนุกบ้างเหรอ แถมมีแต่สาวๆ ทั้งนั้นด้วยนะ นายก็คิดเสียว่าตัวเองเล่นคิวคิวอยู่แล้วยังได้เงินฟรีมาอีกยี่สิบหยวนก็สิ้นเรื่อง!"
อีกอย่างเพราะราคาค่าจ้างถูกแสนถูก เวลาทำงานของพวกเขาจึงไม่ได้กำหนดตายตัว ขอแค่เปิดออนไลน์แล้วมีลูกค้าสอบถามเข้ามา ก็ตอบตามแม่แบบที่เตรียมไว้ก็พอ