เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182
จากการเดินทางกลับจากเขตอุตสาหกรรมไฮเทคกลับมายังมหาวิทยาลัย ค่ารถโดยสารเที่ยวเดียวก็ปาเข้าไปเกือบ 50 หยวนแล้ว
นี่คือปี 2005
ติงเวยเลิกนิสัยสแกนคิวอาร์โค้ดตอนลงรถไปแล้ว แต่เพราะแบบนี้แหละ ตอนจ่ายเงินถึงได้รู้สึกถึงความจริงจังขึ้นมาบ้าง
ในใจเวลานี้อดไม่ได้ที่จะแอบตั้งปณิธานว่า กำหนดการสอบใบขับขี่และซื้อรถจะต้องรีบหยิบยกขึ้นมาพิจารณาโดยเร็วที่สุดเสียแล้ว
ทำไมช่วงนี้ถึงรู้สึกว่ามีจุดที่ต้องใช้เงินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ กันนะ? เธอนึกเสียดายขึ้นมานิด ๆ ที่ดันไปทำบัตรเสริมสวยตามไป๋ซานซาน—ทั้งที่ตัวเธอในตอนนี้อยู่ในช่วงวัยสะพรั่งตามธรรมชาติ แทบไม่ต้องบำรุงอะไรสักปีสองปีก็ยังได้เลยมั้ง ส่วนเรื่องนวดตัว อดทนหน่อยเดี๋ยวก็ผ่านไปแล้วไม่ใช่หรือไง?
ทำไมถึงอุตส่าห์ไปทำบัตรสมาชิกมาได้นะ?
ไม่อย่างนั้นถ้าเอาเงินก้อนนั้นมา ป่านนี้คงซื้อรถคูคูมือสองได้คันหนึ่งแล้วสิ
...
ตอนที่เธอกลับมาถึงมหาวิทยาลัย เฉินซืออวี่กับไป๋ซานซานเพิ่งจะเหนื่อยอ่อนจนนอนแผ่เป็นแผ่นแป้งอยู่ในหอพัก