เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180
หนึ่งเดือนไม่ได้เจอแฟนหนุ่มตัวน้อยผู้แสนน่ารักและนุ่มนิ่มของตัวเอง จะบอกว่าไม่คิดถึงเลยคงเป็นไปไม่ได้ แต่จากความถี่ในการส่งข้อความของเจ้าก้อนความอ้วนจอมติดหนึบนั้น ทำให้ติงเวยรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องยุ่งจนแม้แต่เวลากินข้าวก็ยังไม่มีให้ทันท่วงทีอย่างแน่นอน
ในเมื่อภูเขาไม่ยอมมาหาเธอ เธอก็ทำได้เพียงไปหาภูเขาแทนแล้วสิ
นี่ไงล่ะ พอดีกับวันนี้ได้จังหวะมาถึงตลาดใหญ่โตแห่งนี้ ข้างในมีสินค้าละลานตามากมาย พื้นฐานแล้วสามารถจัดการซื้อให้จบได้ในคราวเดียว ติงเวยผู้เป็นนางพลาญรักถึงกับพึงพอใจเป็นที่สุด
...
ติงเวยยังเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีอีกด้วย
ทั้งขนมขบเคี้ยว อาหารสำเร็จรูปและเครื่องดื่ม รวมถึงเสื้อผ้าและรองเท้าถุงเท้าที่คราวนี้ตั้งใจจะซื้อตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่งเพียงพอจะแสดงให้เห็นว่าแม้เธอจะเป็นนางพลาญรัก แต่เธอก็มีความจริงใจสูงมากทีเดียว
เทียบสัดส่วนจากความสูงหนึ่งเมตรแปดสิบสามเซนติเมตรและน้ำหนักที่เข้าใกล้ยอดเจ็ดสิบกิโลกรัมของเซี่ยเหยียนก่อนหน้านี้ เสื้อผ้าส่วนใหญ่จึงเป็นไซส์สองบวกหรือสามบวกทั้งสิ้น
อย่างไรเสียเธอก็ผ่านการช้อปปิ้งมาหลายปี ตอนนี้ย่อมมีสายตาแหลมคมอยู่บ้าง เสื้อผ้าที่เลือกสรรมามีความคุ้มค่าต่อราคาค่อนข้างสูง คุณภาพไม่ได้ด้อยไปกว่าแบรนด์ดังในห้างสรรพสินค้าเลย
ดังนั้น พอถึงตอนเที่ยงที่กลับมาถึงหอพัก สิ่งของห่อใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่มนั้นเกือบจะทำให้ไป๋ซานซานอิจฉาจนตาร้อนผ่าว