เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175
ของเหลวใสไร้สีและเจือจางกลุ่มเล็ก ๆ ซึ่งอุดมไปด้วยเอนไซม์ชีวภาพ ลอยผ่านหน้าคนทั้งสองไปเป็นเส้นโค้งพาราโบลาที่แทบมองไม่เห็น
ระยะห่างใกล้เกินไป แม้แต่เสียงก็ยังเบาจนน่าสงสาร ตอนที่ของเหลวตกลงไปในน้ำ น้ำในกะละมังเพียงกระเพื่อมเป็นวงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่นานก็กลับมาใสสะอาดจนมองเห็นความผิดปกติได้อย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาเจี่ยนเซิน
เจี่ยนเซินตัวสั่นระริกไปทั้งร่าง ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกว่าแม้แต่เงินทองก็ไม่ได้มีแรงดึงดูดมากมายขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ก่อนจะมองใบหน้าอันงดงามหมดจดของนางเงือกอีกครั้ง ในที่สุดก็ทนไม่ไหว หันหลังให้แล้วพยายามขย้อนอย่างสุดชีวิต
——นี่มันเป็นการหยามเกียรติเขาชัด ๆ!
เขาคือท่านประธานจอมเผด็จการ เจี่ยนเซิน!
ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย!
ใครกล้าทำกัน!
บัดซบเอ๊ย...