เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150
ติงเวยมองสำรวจเซี่ยเหยียนอย่างพินิจพิเคราะห์
พวกเขาแยกจากกันมาได้เกือบครึ่งเดือนแล้ว ตอนนี้กลับมาพบกันอีกครั้ง ผมของเซี่ยเหยียนสั้นลงกว่าเดิมมาก ผิวพรรณก็ยิ่งขาวผุดผ่องขึ้นเพราะเอาแต่ขลุกอยู่แต่ในห้อง เนื้อนิ่ม ๆ บนตัวที่เคยมีดูราวกับกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย
มีเพียงดวงตาคู่นั้น เวลาที่มองใครยังคงเปล่งประกายเจิดจ้า และมีความมุ่งมั่นเป็นพิเศษ
เธอยังถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย
"ทำยังไงดีล่ะ ตอนนี้ฉันต้องพยายามเพื่ออนาคตให้มากขึ้น ตารางเวลาก็แน่นมากด้วย ถ้าเปลี่ยนแฟนใหม่อีกคน ก็ต้องเสียเวลาและพลังงานไปกับการพูดคุยสื่อสาร แบบนี้มันจะมาขัดขวางงานของฉันน่ะสิ!"
เธอยกมือขึ้นกุมหน้าอกแล้วพูดด้วยท่าทางโอเวอร์เกินจริง "ช่วยไม่ได้ ตอนนี้คนนี้ก็ยังใช้ได้อยู่ งั้นทน ๆ คบต่อไปก่อนละกัน"
เซี่ยเหยียน: ……