เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
เผชิญหน้ากับไป๋ฟู่ซานผู้ไร้ซึ่งสามัญสำนึกเรื่องเงินทองเช่นนี้ เฉินซืออวี่ทำได้เพียงอ้าปากค้างอย่างจนปัญญา ก่อนจะเรียบเรียงคำพูดใหม่อีกครั้ง
"แบบนั้นไม่ได้หรอก ของฟรีไม่มีค่าอะไร พอกลับมาคนอื่นถามเข้า จะพากันคิดว่าหนังสือเรื่องนี้ขายไม่ออกจนต้องแจกฟรีเอาเสียอีก——เชื่อฉันสิ เชื่อฉันเถอะ! ในเมื่อเธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน งั้นก็ไม่ต้องเอาเงินมัดจำ เรียกเก็บค่าเช่าหนังสือตามธรรมเนียมก็พอ จริง ๆ แล้วพวกเขาจะคืนหรือไม่คืนมันก็ไม่สำคัญไม่ใช่เหรอ? แถมยังดึงดูดให้นักรักการอ่านคนอื่น ๆ สนใจเข้ามา ช่วยสร้างชื่อเสียงให้เวยเวยได้ด้วยนะ!"
วินาทีนั้น สายตาที่ไป๋ซานซานมองเฉินซืออวี่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เธอไม่ได้พูดอะไร
กลับเป็นเฉินซืออวี่ที่ถูกมองจนรู้สึกแปลกไปทั้งตัว เอ่ยถามขึ้นด้วยความงุนงงในตอนนี้ "เป็นอะไรไปเหรอ"