กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104
"ฉัน……"
เซี่ยเหยียนอึกอักพูดจาไม่เป็นภาษา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร พอได้ยินคำพูดทำนองนี้ ความมั่นใจเต็มร้อยของเขาในตอนนี้กลับเริ่มจะต้านทานไม่ไหวเสียแล้ว
อยากได้รางวัลอะไรอย่างนั้นหรือ?
ในฐานะแฟนหนุ่มแฟนสาว สิ่งที่อยากได้ ย่อมต้องเป็นเรื่องแบบนั้นอยู่แล้ว
ทว่าความเขินอายของเด็กหนุ่มทำให้เขาเอ่ยปากไม่ออก แต่ก็ไม่ได้หยุดยั้งการรุกไล่อย่างต่อเนื่องของติงเวย
เห็นเพียงเธอขยับเข้ามาใกล้อีกครั้ง ในตอนนี้เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามเบา ๆ ที่ข้างหูเขาว่า "อยากได้รางวัลอะไร พูดออกมาให้ชัดเจนสิคะ!"
ใกล้ชิดกันจนเกินไปจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเด็กสาว จนผิวบริเวณต้นคอผุดตุ่มหนังไก่ขึ้นมาเม็ดเล็ก ๆ