เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97
ลวี่ลี่เดิมทีตั้งใจจะรอสีหน้าเหลือเชื่อจากติงเวย
เธอเองก็บอกไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไร แต่โดยสัญชาตญาณแล้ว เธอกลับอยากให้ติงเวยรู้สึกเสียดาย—พวกเราก็เป็นนักศึกษา ม.หมิงเจิ้ง เหมือนกัน เธอไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลยสักนิด!
ครั้งก่อนที่เธอถูกติงเวยจับผิดตั้งมากมายแถมยังแสดงความเห็นใส่เรื่องเรียนและงานพิเศษเสียย่อยยับ ในใจของเธอนั้นรู้สึกแย่เหลือเกิน
ภายหลังเธอมาเข้าใจเอาทีหลังว่า ติงเวยคิดว่าเธอรับงานพิเศษมากเกินไปเพื่อหาเงินจนพะวงหน้าพะวงหลัง สูญเสียเวลาที่ควรจะเป็นสำหรับการเรียนไปเสียหมด...
แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนี่นา!
ถ้าไม่ทำงานพิเศษให้มากเข้า จะหาเงินและเก็บเงินได้อย่างไร? เหตุผลที่คณะภาษาจีนใช้คะแนนสอบเข้าต่ำกว่าพวกภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและวิทยาศาสตร์อยู่ห้าคะแนนแถมยังรับโอนย้ายคณะอีก...