เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93
เรื่องบ้านนับเป็นความยึดติดชั่วชีวิตของติงเวย ชาติก่อนเธอเหลือระยะห่างแค่เพียงนิดเดียวก็จะคว้าบ้านหลังนั้นมาได้แล้ว มาถึงตอนนี้ที่ได้ย้อนกลับมา เธอก็ยังคงดิ้นรนวิ่งวุ่นเพื่อบ้านสักหลังอยู่เช่นเคย
ความมุ่งมั่นในความเชื่อนี้ คงฝังรากลึกอยู่ในสายเลือดของการกักตุนที่ดินของคนในประเทศเราเป็นแน่
เธอกล่าวกับหวางโหรวด้วยความจริงใจจากก้นบึ้งของหัวใจว่า
"พี่สาว ฟังฉันนะคะ ฟังฉันให้ดี ๆ อย่าขาย เด็ดขาดเลยนะ ห้ามขายเด็ดขาด! ตราบใดที่ที่บ้านยังมีข้าวกิน ให้เก็บรักษาบ้านหลังนี้ไว้ในมือเถอะค่ะ"
ครูฝึกแสดงสีหน้าเกรงอกเกรงใจขึ้นมาเล็กน้อย
ติงเวยเป็นอดีตลูกศิษย์ที่เขาเคยฝึกสอนมา แต่ตอนนี้เธอกลับมาเกลี้ยกล่อมไม่ให้แฟนสาวของเขาขายบ้านเสียอย่างนั้น……
"เธอพูดอะไรเนี่ย……"
ใบหน้าแก่ ๆ ของเขาเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ บัดนี้ลามเลียปรากฏให้เห็นราง ๆ ภายใต้ผิวสีเข้ม