กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90
สายตาของติงเวยจ้องมองผู้ชายคนที่อยู่เบื้องหน้า ซึ่งกำลังทำหน้าจนปัญญาต่อความออดอ้อนของแฟนสาว
ผิวคล้ำเข้ม ร่างกายผึ่งผาย และยังมีมาดซื่อบื้อ...
นี่ไม่ใช่
"นี่ไม่ใช่ติงเวยหรอกเหรอ"
เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ทว่ากลับเห็นผู้ชายคนนั้นราวกับเห็นความช่วยเหลือรีบเปลี่ยนเรื่องทันควัน ตัดบทความบ่นที่ยังพูดไม่จบของแฟนสาวได้อย่างสำเร็จ ในตอนนี้ก้าวเท้ายาวพรวดพราดเดินเข้ามา
เพิ่งจะเดินได้สองก้าว จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ คิดทบทวนดูแล้วจึงหันกลับไปหาแฟนสาวบอบบางผู้ทำหน้าอมทุกข์ ยิ้มด้วยท่าทางประหม่าและแฝงความปลอบโยน