กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80
เช้าวันต่อมาตอนตื่นนอน ตาของลวี่ลี่บวมเป่ง
ทว่าไม่มีใครสนใจเธออีกแล้ว นอกจากเฉินซืออวี่ที่ปรายตามองเธอด้วยรอยยิ้มก้ำกึ่งก่อนจะหันหนีไปอย่างลำพองใจ ส่วนติงเวยและไป๋ซานซานไม่มีใครใส่ใจไยดีความบวมแดงบนดวงตาของเธอเลยสักคน
กระทั่งเรื่องพูดคุยด้วยสักคำก็ไม่มีใครทำ
ลวี่ลี่คิดอย่างเจ็บปวดว่า เธอแค่คิดผิดไปชั่วขณะถึงได้บันทึกชื่อติงเวยแบบนั้น แต่เธอก็จะแก้เสียหน่อยนี่นา ทำไมถึงต้องใจร้ายปล่อยเธอไว้คนเดียวด้วยเล่า
มิตรภาพที่ดีขนาดนี้ ถูกทิ้งกันง่ายดายขนาดนี้เชียวหรือ
เธอคิดมากไปเอง
บางทีผู้หญิงคนอื่นอาจเป็นเช่นนั้น แต่ติงเวยมีหัวใจของทาสบริษัทที่ไร้ความปรานี น้ำตาจะมีความสำคัญเท่าตัวเลขดัชนีชี้วัดผลงานได้อย่างไร