กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64
ไม่ว่ายุคสมัยไหน การเดินเที่ยวห้างก็ยังเป็นเรื่องที่ทำให้มีความสุขเสมอ
ติงเวยถอนคำพูดก่อนหน้านี้ — ต่อให้ยุคสมัยจะล้าหลัง แต่การเดินเที่ยวก็ยังมีความสนุกอยู่ดี!
การใช้เงินเนี่ย เงินนะ มันจะไม่สะใจได้ยังไงล่ะ?
ต่อให้ของในตอนนี้ติงเวยจะไม่ได้มองว่าน่าสนใจอะไร แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เธอกำลังใจดีขณะเดินเที่ยวเลยสักนิด
เธอนำทางลวี่ลี่และไป๋ซานซาน "ลี่ลี่ เธออยากได้เสื้อผ้าแบบไหนเหรอ? มีงบคร่าว ๆ ในใจไหม"
เฮ้อ คนเรานี่ช่างเสแสร้งเก่งเสียจริง ตอนนี้เธอกลับมาไม่ค่อยชอบลวี่ลี่อีกแล้ว แต่ก็ยังต้องมาเดินเที่ยวด้วยกันอยู่ดี
ติงเวยแกล้งถอนหายใจปลอม ๆ
ลวี่ลี่ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ "ฉัน... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกเธอซื้ออะไรกันล่ะ ฉันขอเดินดูตามไปก่อนแล้วกัน"