เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60
ทั้งที่เป็นเพียงคำพูดไม่เกี่ยวข้องกันแท้ ๆ ทว่าแววตากลอกกลิ้งของติงเวยกลับทั้งจดจ่อและตรงไปตรงมาจนเซี่ยเหยียนเผลอสบตาเข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ไม่นานนัก รอยแดงก็ลามเลียไปถึงพวงแก้ม
เขาอ้าปากค้าง ทำท่าเหมือนอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่ากลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาเลยสักแอะ
ทว่าติงเวยกลับรุกไล่ไม่เลิก "อืม? ทำไมไม่พูดต่อล่ะ"
น้ำเสียงขึ้นจมูกของเด็กสาวช่างน่ารักน่าเอ็นดู เซี่ยเหยียนมองเห็นขนตาของเธอชัดเจนอยู่ชั่วแวบหนึ่ง ก่อนจะสำลักพรวดออกมาทันที
"แคก ๆ ๆ..."
เขาก้มหน้าเบี่ยงตัวหลบอย่างทุลักทุเล
มุมปากของติงเวยยกย่องขึ้น ในที่สุดก็ยอมเลิกแกล้งเขา หันกลับมาจ้องปลาเผาที่เพิ่งยกมาเสิร์ฟตรงหน้าแทน
อืม เป็นปลาไนตัวงามทีเดียว
ทว่าใช้ชีวิตอยู่ในบ่อก็ไม่มีอนาคต รอบหน้าไปเกิดใหม่ก็จำไว้ว่าต้องไปเกิดในแม่น้ำลำคลองทะเล ถึงจะปลอดภัยกว่า