กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48
บรรณาธิการกั่วมู่เคาะแป้นพิมพ์อย่างแค้นเคือง "บรรณาธิการใหญ่บอกว่า สองร้อยหยวนต่อพันอักษร ไม่มีมากกว่านี้แล้ว!"
ก็แค่นิยายลงเป็นตอนเองนะ ตอนนี้เรทราคาก็ประมาณนี้แหละ ถ้าไม่ใช่เพราะรีบอยากอ่านตอนที่เหลือต่อ... น่าอนาถแท้!
สำนักพิมพ์นิตยสารช่างต้อยต่ำเสียจริง!
บรรณาธิการเองก็น่าอนาถ ฮือ ๆ ๆ...
ท่ามกลางความชะเง้อมองคอตั้งบ่าของกั่วมู่ ในที่สุดติงเวยก็ออนไลน์เสียที
บรรณาธิการกั่วมู่: กราบเลยค่ะ ตอนนี้มีค่าต้นฉบับแล้ว ซื้อโทรศัพท์สักเครื่องเถอะนะ!
ไม่อย่างนั้นพอมีเรื่องทีไรต้องพึ่งแต่คิวคิวอย่างเดียว ลำบากจะตายอยู่แล้ว!
ติงเวยเหลือบมองเวลา ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงของวันที่เจ็ดเดือนสิบ เธอเพิ่งจะนอนกลางวันเสร็จ คำนวณเวลาดูแล้ว ไป๋ซานซานก็ใกล้จะมาถึงแล้วเช่นกัน