เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22
เผชิญหน้ากับความร้อนรนของลวี่ลี่และไป๋ซานซาน ติงเวยกลั้นยิ้มไว้ แล้วเอ่ยด้วยท่าทีขึงขังจริงจังว่า
"อย่างแรก เธอลองดูสิว่าประธานจอมเผด็จการเวลาปรากฏตัวนั้นเท่ระเบิดขนาดไหน แต่ไต้หวันจัดอยู่ในเขตกึ่งร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยค่อนข้างสูง ตลอดทั้งปีแทบไม่มีช่วงไหนที่จำเป็นต้องใส่สูททับเสื้อโค้ตหนา ๆ เลย... อ่า รายละเอียดพวกนี้ไม่พูดถึงก็แล้วกัน"
"อย่างที่สอง ไม่มีกลุ่มบริษัทไหนจะตลกขนาดขนคนมายืนโค้งคำนับพร้อมกันหมดทั้งโถงหรอกนะ... สังคมใหม่ การพัฒนาใหม่ ไม่ใช่พวกเจ้าที่ดินเสด็จเสียหน่อย"
เสด็จอะไรกัน?
วินาทีนั้น ลวี่ลี่รู้สึกว่ามีตรงไหนแปลก ๆ อยู่เสมอ แต่กลับโต้แย้งไม่ออก
"แถมยังมีเรื่องที่ว่าทำไมถึงมาคุยเรื่องโครงการพัฒนาของบริษัทกันตรงระเบียงล่ะ... ต่อให้ทุกคนจะรู้ แต่รายละเอียดก็ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาโต้ง ๆ แบบนี้ไหม คนตั้งเยอะแยะนะ!"