กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7
สองจุดสามนาฬิกาสัญญาณดังขึ้น ติงเวยก็ลืมตาขึ้นมาแล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ช้าไม่ได้เด็ดขาด ตอนที่เธออายุสามสิบสองปี เนื่องจากทำงานหนักหน่วง ทำท่าทางพรวดพราดแบบนี้ทีไรจะหน้ามืดตาลายทุกที จนต้องบังคับตัวเองให้สร้างนิสัยยิ่งรีบยิ่งต้องนิ่ง
มื้อเที่ยงเธอนอนไปครึ่งชั่วโมง ความจริงก็ออกจะนานไปสักนิด แต่เพิ่งจะกลับมาอยู่ในสภาพร่างกายวัยสาว นาฬิกาชีวภาพเลยยังปรับตัวได้ไม่ค่อยดีนัก ติงเวยลองสำรวจสภาพร่างกายทั่วทั้งตัวแล้วก็รู้สึกพอใจมาก
อีกสิบห้าปีให้หลัง บทความเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพทุกสำนักต่างพูดถึงความสำคัญของการนอนกลางวัน แต่คนหนุ่มสาวกลับมีนิสัยนี้น้อยมาก ส่วนติงเวยนั้นไม่ว่าจะยังไงก็ต้องงีบให้ได้ ต่อให้แค่ห้าหรือสิบนาทีก็ยังดี