กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 381: มื้อส่งท้ายปีเก่า
ก้อนหินก้อนนี้ถูกส่งเข้าไปในโรงงานทำของปลอม
ช่างเฒ่าใช้สว่านหัวเพชรเจาะหลุมตื้น ๆ ลงบนผิวหิน จากนั้นก็ทุบขวดเบียร์ไฮเนเกนสีเขียวสองขวดจนแตก ผสมเศษแก้วเข้ากับกาวอีพ็อกซี AB สำหรับงานอุตสาหกรรม แล้วโปะอัดลงไปในหลุมนั้นอย่างแน่นหนา
สุดท้ายก็ขัดแต่งและขัดเงา จนได้รอยเปิดผิวชั้นเยี่ยมที่ดูเหมือนมี “สีเขียวสดฉ่ำจนแทบล้นออกมา”
เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นสุดขีดของหวังจง และเห็นว่าเขากำลังจะอุ้ม “ขวดเบียร์ผสมกาว AB” ก้อนนั้นไปวางบนแท่นตัด ลวี่เจ๋อก็ทนดูต่อไปไม่ไหว
“พี่ชาย เชื่อผมสักคำเถอะ อย่าตัดหินก้อนนี้เลย เก็บไว้กลับบ้านรองขาโต๊ะดีกว่า”
หวังจงชะงักมือ ก่อนหันขวับมาจ้องลวี่เจ๋ออย่างโกรธเกรี้ยว “ไอ้หนุ่มปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างแกจะไปรู้อะไรเรื่องพนันหิน! อย่ามาแช่งให้ฉันซวยตรงนี้!”
เจ้าของแผงก็ร้อนใจเช่นกัน เขาถลึงตาดุว่า “มาจากไหนกันถึงได้มาป่วน! ไม่รู้กฎก็อย่าสอดปาก!”
ลวี่เจ๋อถอนหายใจ ล้วงมือทั้งสองข้างลงในกระเป๋าเสื้อโค้ต
“พี่ชาย เมื่อกี้พี่บอกว่าสีเขียวตรงรอยเปิดผิวนั่นเป็นเนื้อหยกชนิดปิงจงใช่ไหม? ลองปิดไฟฉาย แล้วก้มลงไปดมใกล้ ๆ ให้ดีสิ”