กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 373: จะหลบเคราะห์ดอกท้ออย่างไร
“ข้อจำกัดเรื่องชื่อสถานที่ในตอนนี้ เท่ากับเอาเชือกมามัดมือตัวเองชัด ๆ!”
เหอเสี่ยวหลานกล่าวอย่างหนักแน่น “หน่วยงานท้องถิ่นกลัวว่าตัวละครด้านลบในผลงานจะทำให้ภาพลักษณ์เมืองเสียหาย ส่วนแพลตฟอร์มก็กลัวความยุ่งยาก เลยใช้วิธีห้ามรวดเดียวทั้งหมด สุดท้ายก็กลายเป็นทางตัน”
พอได้ยินถึงตรงนี้ เสี่ยวล่าเจียวซึ่งเป็นคนเหอหนานก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้
เธอสูดหายใจลึก น้ำเสียงแฝงความเข้าใจและแน่วแน่ของคนที่ผ่านเรื่องราวมามากมาย
“ที่จริง…ทุกคนก็ควรเข้าใจความรู้สึกแบบนี้นะ
“เบื้องหลังความคิดที่อยากปกป้องนั้น คือภาวะอ่อนไหวทางวัฒนธรรมที่แผ่ซ่านไปทั่วสังคม หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ การขาดความมั่นใจ
“ส่วนต้นตอของอาการนี้ ก็คือรากฐานทางวัตถุที่เปราะบาง”
เสี่ยวล่าเจียวเริ่มยกประวัติศาสตร์อันขมขื่นของบ้านเกิดตัวเองมาเล่าให้ฟัง
“ทุกคนคงรู้จักมุกเหยียดคนเหอหนานที่ว่า ‘คนเหอหนานขโมยฝาท่อ’ กันใช่ไหม?