กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 356: เรื่องราวมากมายทั้งเก่าใหม่ สุดท้ายก็เป็นเพียงเรื่องเล่าสู่กันฟัง
เมื่อหญิงผู้นั้นเห็นว่าขว้างของไปโดนคนเข้า ก็รีบยิ้มเจื่อนเอ่ยขอโทษ
“ข้าน้อยพลาดพลั้งไปชั่วขณะ คุณชายโปรดอย่าถือโทษเลยเจ้าค่ะ”
ด้านหลังหญิงผู้นั้น มีชายหนุ่มเจ้าสำราญผู้หนึ่งโผล่หน้าออกมา เขาสวมผ้าโพกศีรษะทรงพับมุม ดูสง่างามเจ้าสำราญ
ดวงตาคู่นั้นกำลังมองหญิงผู้นั้นด้วยแววหื่นกระหาย
“พานจินเหลียน? ซีเหมินชิ่ง?!”
ลวี่เจ๋อใช้เนตรย้อนรอยต้นกำเนิดเพียงชั่วพริบตาก็จำตัวตนของอีกฝ่ายได้
ฉากในด่านภาพมายานี่กระโดดข้ามกันไกลเกินไปแล้วหรือเปล่า
เมื่อครู่ยังอยู่เปี้ยนเหลียง อัดเจิ้งถูอยู่เลย พริบตาถัดมาก็วาร์ปมาอำเภอหยางกู่เสียแล้ว แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ!
“สองคนนี้... แค่เห็นก็ชวนให้โมโหแล้ว!”