กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 310: บททดสอบครั้งใหญ่ของการตรวจสอบ
พอเว่ยเวยรับสาย น้ำเสียงก็คมกริบขึ้นมาทันที
“เห็นคอมเมนต์มีคนบอกว่าอยากใช้ชีวิตเฉื่อย ๆ ก็แปลว่าขี้เกียจ ฉันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ! เจ้านายลวี่เจ๋อ ขอใช้พื้นที่ของคุณพูดสักสองสามคำได้ไหมคะ”
“เชิญเริ่มการแสดงได้เลยครับ”
“ทุกคน เราต้องแยกให้ออกระหว่างการทำงานกับการเป็นลูกจ้างนะ” เว่ยเวยพูดเร็วปรื๋อ เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวมาอย่างดี “ใคร ๆ ก็รู้ว่าวันหยุดสุดสัปดาห์เริ่มตั้งแต่วันศุกร์ ส่วนวันจันทร์เริ่มตั้งแต่คืนวันอาทิตย์…
“ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงเกลียดวันทำงานกันนัก เพราะมนุษย์เกิดมาก็ขี้เกียจ ไม่ชอบลำบากอย่างนั้นหรือ”
คำพูดนี้ทำให้มีคนรีบแย้งทันทีว่า นี่ไม่ใช่สัจธรรมที่เห็นกันอยู่ชัด ๆ หรอกหรือ ใครจะหาเรื่องลำบากทั้งที่ไม่จำเป็นกันล่ะ
เว่ยเวยไม่ได้โต้แย้งตรง ๆ แต่ยกตัวอย่างขึ้นมาชุดหนึ่ง
“นักตกปลาในประเทศเรามีถึงหนึ่งร้อยสี่สิบล้านคน แต่ละครั้งที่ออกไปตกปลาใช้เวลาเฉลี่ยหกถึงแปดชั่วโมง ทั้งโดนแดดโดนลม ถูกยุงกัด ปวดเอวปวดหลัง มีใครร้องว่าเหนื่อยบ้างไหม
“ผู้เล่นเกม ‘มายคราฟต์’ เพื่อสร้างบ้านหรือขุดแร่ในเกม ยอมโต้รุ่ง หาข้อมูลในคู่มือ วาดแบบแปลน ทุ่มแรงมากกว่าทำงานเก้าชั่วโมงหกวันต่อสัปดาห์เสียอีก มีใครรู้สึกว่าลำบากไหม