บทที่ 297: ของที่ระลึกชิ้นแรก (เสริมแกร่ง +9,999,999,999)

บทที่ 297: ของที่ระลึกชิ้นแรก (เสริมแกร่ง +9,999,999,999)

“ได้สิ” หนิงอวี้ตอบรับอย่างยินดี “ฉันเองก็ไม่ได้ไปนานแล้ว ไปดูหน่อยก็ดี”

ลวี่เจ๋อย่อมไม่มีความเห็นต่างอยู่แล้ว

ทั้งสามคนเดินออกจากร้านกาแฟ

รถปอร์เช่ 911 ที่จอดเด่นสะดุดตาอยู่ริมถนนเปล่งประกายหรูหราท่ามกลางแสงแดดฤดูหนาว

เว่ยเวยเผลอเดินไปทางรถคันนั้นทันที พร้อมพูดอย่างลื่นไหลว่า “งั้นเราไปกันเลยไหม? พอดีรถจอดอยู่…”

“แค่ก”

ลวี่เจ๋อกระแอมเบา ๆ พลางเหลือบมองเว่ยเวยอย่างแนบเนียน

ฝีเท้าของเว่ยเวยชะงักกึก

เธอมองหนิงอวี้ที่ยืนทำหน้าสงสัยอยู่ข้างกาย