กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 289: มหานครที่ไม่เคยหลับใหล
อีกฟากของหน้าจอ ลวี่เจ๋อยกกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ผ่านการปรับแต่งแฝงความเย็นชาอันไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง
“คุณโหว เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? ผมลงทุนสองพันห้าร้อยล้าน ก็เพื่อดูซีรีส์พีเรียดแต่งขึ้นที่ไม่สะเทือนใจคนดูงั้นเหรอ?”
ปลายนิ้วของเขาเคาะโต๊ะเบา ๆ ทว่ากลับกดดันผู้ฟังอย่างหนัก
“ที่ผมชอบหนังสือเล่มนี้ ก็เพราะมันกล้าเขียน ทั้งชื่อคน ชื่อสถานที่ และเหตุการณ์ต่าง ๆ ล้วนใกล้เคียงกับความเป็นจริง”
“ขนาดถ่ายเรื่องอเมริกาฝั่งโน้นยังทำได้ แล้วจะมาสร้างมณฑลฮั่นตง เมืองจิงไห่ให้ยุ่งยากทำไม? ไม่เหนื่อยกันบ้างหรือไง”
“ฟังให้ดี นี่คือเส้นตายของผม—”
“ต้องดัดแปลงตามเนื้อหาในนิยายอย่างเคร่งครัด ในหนังสือเขียนถึงใคร ในภาพยนตร์ก็ต้องเป็นคนนั้น”
“ตะ...แต่คุณลวี่ครับ...” ผู้บริหารฝ่ายผลิตแทบจะร้องไห้ด้วยความร้อนใจ “เรื่องนี้ทำยากมาก ไม่มีนักแสดงแถวหน้าคนไหนกล้ารับบทแบบนี้หรอกครับ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเรื่องสิทธิ์ในภาพลักษณ์อีก...”