บทที่ 273: ถ้าคุณชายเซี่ยงไฮ้ข้างบ้านเห็นเข้า คงนึกว่าคุณชายปักกิ่งไม่มีปัญญาเหมาสวนสนุกดิสนีย์

บทที่ 273: ถ้าคุณชายเซี่ยงไฮ้ข้างบ้านเห็นเข้า คงนึกว่าคุณชายปักกิ่งไม่มีปัญญาเหมาสวนสนุกดิสนีย์

เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้ลวี่ฉี่รู้สึกโล่งใจเลย

ตรงกันข้าม กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกหวาดหวั่นอย่างลึกซึ้ง...และตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม

“ฉัน...ฉัน...” ลวี่ฉี่พูดตะกุกตะกัก สมองขาวโพลนไปหมด ชั่วขณะนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรตอบอย่างไร

“ทำไมล่ะ ไม่มีเวลาเหรอ หรือความสามารถในงานของเธอไม่ถึง?” ลวี่เจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“มีค่ะ! ฉันว่าง! ฉันไปเดี๋ยวนี้เลย!”

ลวี่ฉี่ผุดลุกขึ้นทันที กระทั่งเอกสารบนโต๊ะก็ยังไม่มีเวลาสนใจ

เธอรีบจัดผมลวก ๆ พร้อมพยายามปรับลมหายใจที่ถี่กระชั้นให้สงบลง

“ตามมา” ลวี่เจ๋อพูดเพียงเท่านั้น ก่อนหันหลังเดินไปทางลิฟต์

สวีซานกับคนอื่น ๆ รีบตามไปทันที คอยอารักขาเขาราวกับดาวล้อมเดือน