กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 263: ★สถานีที่สามสิบห้า เฉิงเต๋อ★
รอให้แสงสุดท้ายสีทองเย็นเยียบซึ่งสะท้อนจากริมกำแพงปรากฏขึ้นในอีกหนึ่งวินาทีถัดมา
รอให้ลมทะเลที่พัดสวนทางกันพัดชายเสื้อผ้าพลิ้วไหวนั้นขึ้นมา—
ตอนนี้แหละ!
แชะ!
กดชัตเตอร์ ถ่ายเสร็จก็เป็นอันจบ
ลวี่เจ๋อลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว แล้วยื่นกล้องคืนให้เจ้าของ
นักท่องเที่ยวหลายคนที่กำลังต่อแถวอยู่แถวนั้นเห็นท่าทีมืออาชีพของเขาเข้า ก็พากันแอบชะโงกหน้ามาดู
“ว้าว—!”
เสียงสูดปากด้วยความทึ่งดังขึ้นพร้อมกัน