บทที่ 259: น้าสาว

บทที่ 259: น้าสาว

ถ้วยกระเบื้องสีขาวอุ่น ๆ กระทบกัน เกิดเสียงใสกังวานเสนาะหู

“ชนแก้ว!”

“ชน!”

เหล้าข้าวหมักรสละมุนอุ่นซ่าน มีกลิ่นหวานจาง ๆ ลอยอวลเป็นหมอกบางระหว่างทั้งคู่

ดื่มเหล้ากันไปสามรอบ แถมยังดื่มชากันมากเกินไปอีก

ทั้งสองจึงเริ่มรับไม่ไหว

ลวี่เจ๋อกำลังจะไปปลดทุกข์ เขาลุกขึ้นเตรียมขยับเก้าอี้ออก

เฉินจิ้งเองก็กำลังจะไปปลดทุกข์พอดี เธอลุกขึ้นในเวลาเดียวกัน...

ใครจะคิดว่าเธอจะลื่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น ราวกับตั้งใจจะล้มใส่เขาแล้วเรียกค่าเสียหาย