กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 254: เพื่อนเอ๊ย นายเปลี่ยนไปแล้ว【สองตอนรวมกัน】
ช่างฝีมือเก่าคนนั้นเสียงดังและเป็นคนตรงไปตรงมา
เขาตบหน้าผากตัวเองแล้วตัดสินใจพูดให้ชัด ไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป
“อย่าคิดว่าเข้าโรงงานแล้วจะต้องเป็นแค่แรงงานที่ถูกใช้จนหมดสภาพ! นายเรียนวิศวกรรมวัสดุ ก็เข้าไปเป็นวิศวกร ไม่ใช่คนขนของ!
“อะไรที่เรียกว่าทางตัน? ก็เพราะนายเดินจนทำให้ทางของตัวเองตันต่างหาก!
“ฉันทำงานในโรงงานมาสิบกว่าปี เห็นเด็กจบมหาวิทยาลัยมาเยอะ บางคนเพิ่งเข้ามาก็รังเกียจว่าสกปรก รังเกียจว่าเหนื่อย เอาแต่ทำตัวขอไปทีทุกวัน คนแบบนั้นไปทำอะไรก็เป็นได้แค่แรงงานที่ถูกใช้จนหมดสภาพ
“แต่ก็มีคนฉลาดอยู่เหมือนกัน พอเข้าโรงงานก็ทำใจให้สงบ ค่อย ๆ ทำความเข้าใจเครื่องจักร กระบวนการผลิต และขั้นตอนทั้งหมดให้ถ่องแท้
“นายต้องเข้าใจนะ เครื่องจักรใหญ่ราคาหลายสิบล้านหรือหลายร้อยล้านพวกนี้ ในตำราเรียนที่มหาวิทยาลัย นายไม่มีทางได้สัมผัสหรอก!
“พอฝึกฝนจนเทคโนโลยีกลายเป็นความสามารถของตัวเองแล้ว นายจะย้ายงานก็ได้!
“จะไปทำงานบริษัทต่างชาติก็ได้ ไปเป็นฝ่ายสนับสนุนด้านเทคนิคให้บริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรก็ได้ หรือจะตั้งตัวทำธุรกิจเองก็ยังได้!