กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 252: ถังซานเย่ผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง【ฉบับรวมสองตอน】
“ต่อให้พรรณนาความโหดของพวกอันธพาลถิ่นเทียนจินให้เกินจริงแค่ไหน ก็ยังเป็นแค่เรื่องตีกันหยุมหยิม เป็นผลผลิตของสังคมที่มีระเบียบสูง พวกที่ใช้ชีวิตอยู่ในวงการนักเลงเทียนจินต้องรู้กฎพื้นฐานกันทั้งนั้น
“ถ้าเอาความโหดแบบนี้ไปไว้ที่เมียนมาเหนือ ก็คงดูเป็นเรื่องเด็กเล่นไปเลย”
ถังซานเย่ถอนหายใจ คล้ายกำลังหวนรำลึกถึงวันวานอันรุ่งโรจน์
“สมัยก่อนเทียนจินเป็นยังไงน่ะหรือ? เทียนจินเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญของภาคเหนือ มีเขตเช่าอยู่ด้วย บรรยากาศค่อนข้างเปิดกว้าง ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศกดปักกิ่งไว้ได้แทบทุกปี แต่ก็อยู่ใกล้ปักกิ่งซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจมาก พวกผู้ดีท้องถิ่นหรือกลุ่มตระกูลใหญ่จึงไม่มีทางผงาดขึ้นมาได้ ส่วนเรื่องความปลอดภัยในเมือง ด้านหนึ่งก็มีระเบียบที่ขุนศึกกำหนดกันเอง อีกด้านหนึ่งก็มีระบบตำรวจที่หยวนซื่อข่ายริเริ่มขึ้นตอนฝึกทหารในเทียนจิน…”
ลวี่เจ๋อพูดช้า ๆ ว่า “กาลครั้งนั้น…ช่างเหมือนกาลบัดนี้…”
“ใช่เลย! เหมือนกาลบัดนี้!” ถังซานเย่ตบต้นขาฉาด พลางยกนิ้วโป้งให้ลวี่เจ๋อ
“ลองดูสิ ใช่ทั้งเมืองขยายตัว ผู้คนต่างคนต่างอยู่ แถมยังควบคุมเข้มงวดหรือเปล่า?” ถังซานเย่พูดอย่างตื่นเต้น “ในเทียนจินอย่าว่าแต่ฆ่าคนเลย แค่ยกพวกตีกัน ความรวดเร็วในการจัดการกับความหนักหน่วงของโทษที่ตามมา ก็เทียบกับที่อื่นไม่ได้แล้ว