เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 242: ของที่ระลึกชิ้นที่สี่ (เสริมพลัง +1)【4,000 คำ สองตอนรวมกัน】
ฮันนาสวมเสื้อโค้ตตัดเย็บเข้ารูป ผมยาวสีทองปล่อยสยายอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นวาววับด้วยแววเจ้าเล่ห์
เธอไม่ได้รีบร้อนลุกขึ้น แต่พลิกตัวค้างอยู่ในท่าคร่อมลวี่เจ๋อต่อ มือทั้งสองยันอยู่ใต้รักแร้เขา ก่อนจะก้มมองจากด้านบน
เส้นผมสองสามปอยพลิ้วลงมา
ทำเอาคันหน้า...และคันหัวใจยิ่งกว่า
“เป็นไงล่ะ ลุง เซอร์ไพรส์ไหม” น้ำเสียงของฮันนามีแววหยอกเย้า
“ตกใจมากกว่า” ลวี่เจ๋อเป่าปอยผมที่ปลิวเข้าปากออก “เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่ได้อยู่ปักกิ่งเตรียมเปิดสตูดิโอหรอกเหรอ”
“ฉันก็ต้องมีชีวิตส่วนตัวบ้างสิ!” ฮันนาลุกขึ้นอย่างเต็มภาคภูมิ พลางฉุดลวี่เจ๋อให้ลุกตาม “ฉันมีญาติอยู่เทียนจิน เลยแวะมาเยี่ยม แล้วก็...แวะมาดูว่านกอิสระอย่างนายบินไปถึงไหนแล้ว”
“ญาติเหรอ” ลวี่เจ๋อแปลกใจอยู่บ้าง
“ใช่น่ะสิ พูดแล้วก็รู้สึกว่าโลกกลมจริง ๆ” ฮันนาช่วยจัดปกเสื้อให้เขาไปพลาง พูดอย่างไม่ใส่ใจไปพลาง “คนที่เพิ่งวิ่งหนีไปชื่อจางฉือ ฉันรู้จักเขา”