บทที่ 240: บล็อกเกอร์ท่องเที่ยวที่พูดเซียงเซิงไม่เป็น ย่อมไม่มีคุณสมบัติเป็นมหาเศรษฐี

บทที่ 240: บล็อกเกอร์ท่องเที่ยวที่พูดเซียงเซิงไม่เป็น ย่อมไม่มีคุณสมบัติเป็นมหาเศรษฐี

เมื่อมาถึงเทียนจิน ทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชา “เล่อเหอเซวียน” ของจางฉือทันที

พวกเขาปิดด่านเก็บตัวอยู่ในห้องเล็กมืด ๆ หลังเวที เริ่มขัดเกลาบทกันอย่างบ้าคลั่ง

ความเร็วในการตอบสนองของลวี่เจ๋อน่าทึ่งจนแทบไม่น่าเชื่อ

บ่อยครั้งจางฉือเพิ่งปล่อยมุกออกมา ลวี่เจ๋อก็ไม่เพียงรับมุกได้เท่านั้น แต่ยังพลิกแพลงต่อยอดจนกลายเป็นมุกที่เรียกเสียงหัวเราะได้ดังกว่าเดิม

ถึงขั้นยังช่วยอุดช่องโหว่ทางตรรกะให้มันได้ ทำให้มุกนั้นทั้งเหลวไหลและสมเหตุสมผลในเวลาเดียวกัน