บทที่ 237: สาวสวยประจำมหาวิทยาลัยจะหอมเท่าพี่น้องได้อย่างไร

บทที่ 237: สาวสวยประจำมหาวิทยาลัยจะหอมเท่าพี่น้องได้อย่างไร

ลวี่เจ๋อมองคนงานที่กำลังยุ่งวุ่นวาย มองสายพานลำเลียงที่พุ่งทะยานไม่หยุด

ในเวลานี้ เขาได้ให้คำนิยามใหม่แก่เมืองแห่งนี้

หากศูนย์ข้อมูลคือ “สมอง” ของหลางฝาง ฐานโลจิสติกส์เหล่านี้ก็คือ “เส้นเลือด” ของมัน

เมืองแห่งนี้ดูเหมือนไม่ค่อยมีตัวตนเท่าไรนักเมื่ออยู่ข้างสองเมืองอย่างปักกิ่งกับเทียนจิน

แต่ด้วยวิถีที่ลงมือทำจริงและขยันขันแข็งที่สุด มันกลับค้นพบตำแหน่งที่ไม่มีใครแทนที่ได้บนกระดานหมากรุกของภูมิภาคปักกิ่ง-เทียนจิน-เหอเป่ย์

“ไม่ว่าจะเป็นผู้ส่งต่อในโลกกายภาพหรือโลกดิจิทัล เมืองนี้ก็เข้าใจบทบาทของตัวเองอย่างทะลุปรุโปร่งจริง ๆ” ลวี่เจ๋อแอบทอดถอนใจอยู่ในใจ

หลังชมงานเสร็จ ลวี่เจ๋อปฏิเสธคำเชิญไปรับประทานอาหารเย็นของวิศวกรเฉาอย่างสุภาพ

เขาอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว