กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 224: แรงเย้ายวนของทองคำ 999
“ไม่มีนกฮูก แต่เธอยังมีพี่อยู่นะ”
ลวี่เจ๋อกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “บังเอิญว่าช่วงปลายปีพี่ก็อยู่ปักกิ่งเหมือนกัน”
หลี่อีถิงยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ แต่แววตากลับเลื่อนลอยขึ้นมาในทันใด
น้ำเสียงของเธอแผ่วลงเล็กน้อย “พี่คะ จริง ๆ แล้วหนูค่อนข้างลังเลนิดหน่อย”
“ลังเลเรื่องอะไร?”
“ก็…ผู้หญิงคนนั้นอยู่ปักกิ่งเหมือนกันค่ะ” หลี่อีถิงเม้มริมฝีปาก พูดเสียงเบา
ผู้หญิงคนนั้นย่อมหมายถึงแม่ของเธอ หรือก็คืออดีตน้าสะใภ้ของลวี่เจ๋อ
“หนูกลัวว่าถ้าเกิดบังเอิญเจอกัน…” หลี่อีถิงพูดด้วยสีหน้ากังวล